Wat er gebeurde

De Taskforce on Nature-related Financial Disclosures (TNFD) publiceerde in september haar Status Report 2026. Daarin worden 802 TNFD Adopters geteld, organisaties die publiekelijk hebben toegezegd over natuur te rapporteren volgens haar aanbevelingen, tegen 620 een jaar eerder. De financiële instellingen onder hen hebben naar schatting USD 26,6 biljoen aan beheerd vermogen. Daarnaast wijst de eigen analyse van de TNFD van gepubliceerde rapporten erop dat meer dan 1.000 organisaties in 56 landen nu ten minste enige TNFD-conforme informatie publiceren, twee keer zoveel als het jaar ervoor. ESG Today meldde de cijfers op 16 oktober 2026.

Twee standaardgevers bouwen nu op dat werk voort:

  • De ISSB, op wiens klimaatstandaard de eigen duurzaamheidsstandaarden van het Verenigd Koninkrijk zijn gebaseerd, zegt op 22 oktober 2026 een consultatieontwerp (exposure draft) te publiceren met een voorstel voor een Practice Statement over natuurgerelateerde informatieverschaffing. Het bouwt voort op het werk van de TNFD en staat tot 19 februari 2027 open voor commentaar.
  • ISO heeft volgens de TNFD in september 2026 een voorstel goedgekeurd voor een standaard op basis van de LEAP-beoordelingsaanpak van de TNFD. Het werk begint naar verwachting in het laatste kwartaal van 2026 en wordt in 2028 afgerond.

De timing is bewust. COP17, de bijeenkomst van het VN-Verdrag inzake biologische diversiteit, vindt plaats in Jerevan, Armenië, van 19 tot en met 30 oktober 2026. Een van de doelen die regeringen in 2022 afspraken, doel 15, vraagt hen ervoor te zorgen dat grote bedrijven en financiële instellingen hun risico's, afhankelijkheden en effecten op de biodiversiteit monitoren, beoordelen en openbaar maken, ook in hun toeleverings- en waardeketens.

Wat het betekent voor een kleine Britse leverancier

Niets hiervan legt een kleine onderneming een wettelijke plicht op. TNFD is vrijwillig, de ISSB-voorstellen zijn een consultatie, en het Verenigd Koninkrijk heeft geen natuurrapportageregel voor kleine bedrijven voorgesteld. Voor de basis van het raamwerk zelf, zie onze begrijpelijke gids over TNFD voor kleine bedrijven.

Het effect komt via uw klanten, net zoals bij CO₂. Een groot bedrijf dat zich bij TNFD heeft aangesloten, moet aangeven hoe zijn toeleveringsketen afhangt van en invloed heeft op de natuur. Dat kan alleen met informatie van leveranciers, dus de vragen gaan de keten af. Verwacht in de praktijk vier onderwerpen naast de CO₂-vragen die u al krijgt:

  • Land: waar uw locaties liggen, en of er een in de buurt van rivieren, beschermde gebieden of plaatsen met watertekort ligt.
  • Water: hoeveel u verbruikt, volgens uw waterrekeningen, en hoeveel er terug naar het riool gaat.
  • Afval: geproduceerde tonnen, per soort, en waar elk naartoe gaat: stortplaats, verbranding of recycling.
  • Inkoop: wat uw belangrijkste materialen zijn en waar ze vandaan komen, vooral hout, papier, voedsel en alles wat wordt geteeld of gedolven.

Niet elke gebruiker zal er meteen om vragen, en veel vragenlijsten zullen beginnen met één ja-neevraag. Maar de richting is duidelijk, en antwoorden met echte cijfers is makkelijker dan vanaf nul beginnen wanneer er een aanbesteding aankomt.

Wat u nu moet doen

  1. Noem uw locaties met adressen. Locatie is het eerste wat een vraag over natuur nodig heeft.
  2. Haal een jaar aan waterrekeningen op. Ons artikel over waterverbruik in uw CO₂-voetafdruk laat zien hoe u die omzet in kubieke meters en emissies.
  3. Vraag uw afvalinzamelaar om tonnages per soort en bestemming. Zie afvalemissies op basis van gegevens van uw inzamelaar.
  4. Noteer uw belangrijkste materialen en hun herkomst. Een korte lijst van de top vijf is genoeg om te beginnen.
  5. Houd uw CO₂-antwoorden consistent. Onze gids over wat te doen als een klant om CO₂-gegevens vraagt behandelt de CO₂-kant van dezelfde vragenlijsten.

Waar de natuurcijfers en de CO₂-cijfers samenkomen

Afval laat zien hoe één set cijfers beide vragen beantwoordt. Een fictief bedrijf dat 10 ton gemengd bedrijfsafval laat storten, veroorzaakt 5,21 ton CO2e met de overheidsfactoren van 2026 (520,58023 kg CO2e per ton). Wordt hetzelfde afval in plaats daarvan verbrand met energieterugwinning, dan is het 0,05 ton (4,65358 kg per ton), een reductie van ongeveer 5,16 ton per jaar. Naar de tonnen vraagt een natuurvragenlijst; de bestemming bepaalt de CO₂-uitstoot.

Hoe Carbon Recycling helpt

Carbon Recycling is een tool voor CO₂-rapportage, geen biodiversiteitsbeoordeling. Wat het wel doet, is de gegevens bewaren waar vragen over natuur mee beginnen. U legt elke locatie vast met adres en postcode en registreert vervolgens geleverd water, afvalwater en afval per materiaal en verwerkingsroute, naast uw energie en reizen. Elke invoer wordt omgerekend naar CO2e met de overheidsfactoren en per jaar bewaard, met een rapport per locatie. Vraagt de vragenlijst van een klant naar water of afval, dan staan de hoeveelheden en hun emissies al klaar, en de gratis antwoordenbank voor leveranciersvragenlijsten schrijft modelantwoorden op de CO₂-vragen die ernaast staan.