Waarom een standaard waaronder u niet rapporteert u toch raakt
UK SRS S2 is de Britse standaard voor klimaatrapportage, gepubliceerd in februari 2026. Onder FCA-regels die in september 2026 definitief zijn geworden, rapporteren de meeste Britse beursgenoteerde bedrijven ertegen, op basis van ‘comply or explain’, voor boekjaren die beginnen op of na 1 januari 2027. Ze krijgen één jaar uitstel voor scope 3, dus voor een bedrijf met een kalenderboekjaar betreft het eerste scope 3-cijfer 2028. De overheid houdt tot 30 november 2026 een consultatie over de vraag of grote niet-beursgenoteerde bedrijven moeten volgen. Onze UK SRS-gids behandelt wie rapporteert en wanneer.
U valt er niet onder. Maar de scope 3 van een beursgenoteerde klant omvat alles wat hij koopt, dus uw emissies worden onderdeel van zijn rapport. Daarom komen de vragen binnen.
Waaraan de standaard uw klant voorrang laat geven
UK SRS S2 schrijft niet voor waar scope 3-gegevens vandaan komen, maar legt wel een meetkader vast (paragrafen B38 tot en met B57). Het bedrijf moet voorrang geven aan input met deze kenmerken en vervolgens vermelden hoeveel van zijn scope 3 daarop is gebaseerd:
| Wat UK SRS S2 vraagt | Wat uw klant u gaat vragen |
|---|---|
| Gegevens van specifieke activiteiten in de waardeketen, waaronder van leveranciers (primaire gegevens) | Uw eigen emissiecijfers, en het deel dat op hen betrekking heeft |
| Actuele gegevens die representatief zijn voor het betrokken land en de technologie | Uw verslagperiode en welke factoren u hebt gebruikt (voor activiteiten in het Verenigd Koninkrijk de overheidsfactoren voor dat jaar) |
| Geverifieerde gegevens, intern of extern | Of en hoe uw cijfers zijn gecontroleerd |
| Schattingen op basis van activiteitsgegevens en emissiefactoren, waar emissies niet direct kunnen worden gemeten | Of uw cijfers uit activiteitsgegevens komen, zoals meterstanden, rekeningen en brandstofgegevens, of uit uitgaven |
De standaard staat uw klant ook toe uw cijfers te gebruiken als uw boekjaar op een andere datum eindigt, mits het uw meest recente cijfers zijn en ze een even lange periode beslaan. En hij verwacht dat een bedrijf klimaatrisico's in de hele waardeketen bekijkt, inclusief leveranciers, dus sommige vragenlijsten vragen naar de uwe: zie klimaatrisico voor kleine leveranciers.
Wat er gebeurt als u niet antwoordt
Uw klant moet nog steeds rapporteren, dus maakt hij een schatting. De gebruikelijke terugvaloptie is een op uitgaven gebaseerde schatting: het bedrag dat hij bij u heeft besteed, vermenigvuldigd met een sectorgemiddelde. Neem een illustratief schoonmaakbedrijf met £2.000.000 omzet, waarvan één klant £200.000 per jaar besteedt. Met de multiplier van Defra en de University of Leeds voor schoonmaak en terreinonderhoud (gegevens van 2023, 0,13808 kg CO2e per £) zou de klant 27,62 ton CO2e registreren. Dat cijfer beschrijft een gemiddeld bedrijf in de sector, inclusief de toeleveringsketen. Het beschrijft u niet, en het kan niets laten zien van wat u hebt gedaan om emissies te verminderen.
Nu de eigen cijfers van de aannemer. Met 30.000 kWh elektriciteit, 40.000 kWh gas en 6.000 liter bestelwagendiesel is de scope 1 over 2026 22,79 ton en de locatiegebaseerde scope 2 3,93 ton. De klant is goed voor 10% van de omzet, dus het toegerekende aandeel in scope 1 en 2 is 2,67 ton CO2e. De twee getallen meten verschillende dingen, dus presenteer het ene niet als correctie van het andere. Stuur uw scope 1 en 2, de toerekening en de methode, en vermeld welke scope 3-categorieën u hebt gemeten, zodat de klant ziet wat is meegenomen. Als u de bestelwagens elektrisch maakt, ziet u dat terug in de volgende toerekening. Een sectorgemiddelde laat dat nooit zien.
Een checklist voordat u antwoordt
- Scope 1 en 2 in ton CO2e, voor een vermelde periode van 12 maanden. Geef scope 2 locatiegebaseerd, de basis die UK SRS S2 voor scope 2 gebruikt, en ook marktgebaseerd als u een groenestroomcontract hebt. Ons artikel over groenestroomcontracten legt het verschil uit.
- Het aandeel dat aan de klant wordt toegerekend, en de grondslag, zoals omzet.
- De methode: GHG Protocol, de conversiefactoren van de Britse overheid en het jaar van de factoren.
- Gegevensbronnen, zoals meterstanden, rekeningen en tankpassen, en hoe de cijfers zijn gecontroleerd. Noem ze niet geverifieerd tenzij ze dat zijn.
- Alle scope 3-emissies die u meet, per categorie.
- Uw doelstellingen en plan. Een Carbon Reduction Plan beantwoordt het meeste hiervan, en ons artikel over transitieplannen voor kleine bedrijven behandelt wat u moet toevoegen.
Voor de bredere omgangsvormen bij deze verzoeken, wat redelijk is om te vragen en wat niet, zie gegevensverzoeken aan leveranciers.
Hoe Carbon Recycling helpt
Carbon Recycling berekent uw scope 1, 2 en 3 uit rekeningen, tankpassen en reisgegevens met de factoren van de Britse overheid, en toont locatiegebaseerde en marktgebaseerde scope 2 naast elkaar. Elke regel bewaart de factor en de ID ervan, zodat een klant of auditor hem kan herleiden. De gratis antwoordenbank voor leveranciersvragenlijsten vult modelantwoorden in op basis van uw cijfers, inclusief het op omzet gebaseerde aandeel voor één klant, berekend zoals in het voorbeeld hierboven.